Eppo

Op de middelbare school was het altijd prettig thuiskomen op maandagmiddag. Niet alleen omdat die verschrikkelijke eerste dag erop zat, maar ook omdat mijn favoriete tijdschrift op mij lag te wachten. Languit lezend op de bank, las ik de Eppo. Mijn broers hebben in de tijd daarvoor het blad Sjors trouw gelezen, terwijl de tussenfase met de Pep aan huize Mol voorbij ging. Nu, zoveel jaar na dato, is er een kleine onafhankelijke drukkerij die het blad weer opnieuw gaat uitgeven en over een half jaar moet het eerste nummer verschijnen. Hulde aan alle mensen die tegen de stroom in ergens geloven. Ik laat me graag verleiden om het blad elke week te kopen.

Volksfeesten

Eén keer per jaar, op de eerste donderdag van de maand september, ben ik langer dan twee uur in mijn geboortedorp, Heemskerk. Omringd door vrienden ontmoet je mensen die je heel lang niet meer ontmoet hebt en er wordt verschrikkelijk veel gezopen lol gemaakt. Dit jaar staan de tenten die in drie dagen de hoogste bieromzet van het land scoren op een andere locatie en, het moet gezegd, beter kan niet. Midden in het (lelijke) centrum. Lars weer in de Hully Gully, de andere feestvierders trakterend op zijn maaginhoud en Harry bij Jan Drum een broodje vis te bestellen om tot de conclusie te komen dat hij geen vis lust.... Ja, het is weinig verheffend, maar ja.

Nichtjes (deel 2)

Zo trots als een pauw is ze dat ze haar nichtje Evey even vast mocht houden en dagenlang kon niet anders zeggen dan: "baby vasthouden". Mooi plaatje.

GVD

Met een schok hoorde ik op Radio Tour in de auto dat onze vriend Ricco betrapt is op EPO gebruik. GVD. Wat vonden we het allemaal een leuke vent, met zijn grote bek, maar wat is het een ontzettende LOSER! Ik heb geleerd dat je alleen een grote bek mag hebben als je het ook echt waarmaakt. Ik ben bang dat we vandaag definitief hebben geleerd dat wielrennen niet schoon kan.

Toekomstige tourwinnaar........?

...........maar niet bij de Rabo ploeg ben ik bang. Wat een gemis dat Thomas Dekker er niet bij is. Hij zou te eigenwijs zijn, een grote mond hebben, etc. Elk initiatief van de Rabo renners wordt de kop ingedrukt omdat ze voor Menchov moeten rijden. Zo wist een Rabo official te melden dat ze allang geen Nederlandse bank meer zijn...... Huh? Heb ik iets gemist? Voor Nederlanders is deze Tour vooralsnog een zouteloze bedoening en ik raad Thomas Dekker aan om snel voor Saunier Duval te gaan rijden, waar initiatief nog op prijs wordt gesteld.

Yankees stadium

Vanaf volgende week heeft Sean Moore die woont in 825 Gerard Avenue in de Bronx niet meer het mooiste plekje dat niet in het Yankee stadium ligt. Dan verhuizen de Yankees namelijk naar een 1,3 miljard dollar kostend nieuw onderkomen en kunnen de mensen die de bovenste appartement op Gerard Avenue bewonen niet meer genieten van gratis wedstrijden. Kijk ook eens op deze link voor een rondblik.

Evy en Jesse Mol

Dit zijn ze dan, de zoon en dochter van Richard en Hetty: Jesse en Evy. Op 2 juli geboren en Kajsa heeft er in één keer een neef én een nicht bij. Geweldig!  

De laatste verhuizing?

Hoewel de verhuizing slechts 200 meter naar links was, is dit met recht de zwaarste geweest van allemaal. Op het laatst toch nog een race tegen de klok, nieuwe baan, onuitgepakte dozen, lampen die nog aangeschaft moeten worden, een bank die overal mooi staat behalve in ons nieuwe huis, een keukenblad dat pas na het weekend geplaatst kon worden.... Enfin, je begrijpt wat ik bedoel. In de tussentijd blijkt de eerste week van juli een superweek voor de familie Mol te zijn, want mijn broer Richard en zijn vriendin Hetty zijn op 2 juni vader en moeder geworden van een prachtige tweeling: Jesse en Evy Mol. Geweldig. Kajsa vierde op bescheiden wijze nog even haar tweede verjaardag in het nieuwe huis met een onbescheiden taart. Na kleine aanpassingsproblemen, heeft ze inmiddels haar plekje gevonden in het huis en slaapt weer (bijna) als vanouds. We gaan het oude huis allebei heel erg missen, maar de ruimte in het nieuwe huis maakt veel goed. Verhuiskaart en de eerste foto's spoedig. 

Canada oh Canada

Als ik naar buiten kijk, zie ik de toren hierboven. Toronto heeft me verrast. Het heeft iets van NYC en San Francisco en het is een bijzonder leuke stad om een tijdje te vertoeven. In tegenstelling tot veel steden in Noord Amerika kent Toronto een echt centrum en maken de vele terrasjes en leuke restaurants de stad tot een bijzonder levendige stad. Morgen weer terug naar Alkmaar. Maar goed ook, want toen Kajsa net "hallo papa" en "papa in canada" zei, besefte ik dat ik de meisjes toch wel heel erg mis. 

Nichtjes

Entertainment perikelen

Typisch geval van overschatting van het orkest dat als collectief bijna altijd onder de maat speelt, dunkt me. In Alkmaar vinden op dit moment de Alcmaria feesten plaats. Leuk initiatief, daar niet van, maar de aanleiding ontgaat niet alleen mij, maar ook mijn stadgenoten. Hierdoor kan ik niets anders doen dan mijn schouders ophalen en over gaan tot de orde van de dag en hier hoort deelname aan het (warrige) programma niet bij. Website ziet er mooi uit, maar ik snap het evenement gewoon niet. Op een podium op de Oudegracht traden wat mensen voor een handjevol toeschouwers op. Het hadden er overigens niet meer moeten zijn, want die hadden geen goede plek kunnen vinden. Morgen Indian Summer en het Nederlands elftal, ik ben bang dat dit evenement een stille dood sterft.

Een leuk klussie

Behalve druk zijn met het nieuwe huis, ben ik sinds afgelopen weekend ook zomaar weer druk met een nieuw klussie. Vrijdag en zaterdag zat ik in Londen om uiteindelijk tot overeenstemming te komen met de vertegenwoordigers van Chalk.com, een Canadees bedrijf dat een geweldig platform voor de Blackberry heeft ontwikkeld. Ik zal de boel in Europa op poten gaan zetten. Deze blog schrijf ik vanuit mijn hotelkamer (en wat voor één) in Hamburg (zie foto boven). Net nog een mooi stukje macho cultuur meegemaakt toen een groep Europese mensen een tafel voor zes bemanden en de kleinste van het stel (een macho Chinees), pontificaal aan het hoofd van de tafel ging zitten, ondanks dat hierdoor iemand erg alleen aan tafel zat. Helaas ben ik voor dit soort dingen te nuchter en ik geloof dat de Chinees mijn smalende lach heeft gezien. Morgen, Frankfurt, de dag erna München, de dag daarna mijn meisjes en volgende week Toronto. En dan maar eens verhuizen.....!

Voetbalstatistieken

Voor iedereen die niet genoeg kan krijgen van voetbalstatistieken, heeft Castrol de Performance Index in het leven geroepen. Leuke site!

Hoera voor The Fratellis

Jawel, het tweede album van The Fratellis is uit! Iedereen in de buurt van de Oudegracht deze week weer een beetje extra opletten, want buurman Mol is weer aan het stuurdrummen. Wederom een album waar de dynamiek van afspat en catchy nummers je doen glimlachen. Wat zit je nu nog te lezen, ren naar de winkel, start iTunes of zorg dat je lid wordt van de Fratellis fanclub.

Fort Amsterdam is a GPS-based multi-player game played with mobile phones, in which players get transported back 400 years to a time when New York was called New Amsterdam. Fort Amsterdam was a fort on the southern tip of Manhattan that marked the official founding of New York City with a mission of protecting the New Netherland colony operations in the Hudson River against attacks of the English and the French.
Als bovenmatige geïnteresseerde in de geschiedenis van New York, zou ik willen dat ik erbij kon zijn. Wat een prachtig spel!

Leuk

Dat het Nederlandse voetbal populair is in Engeland, is bekend, maar dat we zó populair zijn, is toch wel verrassend. The Guardian heeft een onderzoek gedaan bij haar lezers en bekende Engelsen welk land de Britten moeten steunen bij afwezigheid van het Engelse elftal. En ja hoor, het bewijs is er; het Nederlandse voetbal is verpletterend populair in de UK (Martin, Dennis, Robin, Wilfred, etc. bedankt)

Tip voor Louis

Wellicht kan Shota het komend seizoen ook nog een paar potjes meespelen...!

Dag 3

Het slopen zit erop en het bouwen kan beginnen. De middelste foto laat zien dat er in het verleden ooit een klein fikkie heeft gebrand.

De verbouwing is begonnen

Het leuke aan het verbouwen van een huis uit 1850, is dat je nooit weet wat je tegenkomt. Zo vonden we achter een muurtje bij het fornuis een envelopje met daarin 450 oude Nederlandse guldens. Verder een steen die memoreert dat de eerste keuken in het pand in 1865 is geplaatst. Het zijn dit soort dingen die ons doen beseffen waarom we voor een oud huis kiezen en niet voor nieuwbouw; het huis heeft een ziel. Nog een week of drie verbouwen en dan wordt de keuken geplaatst. We moeten maar een mooi plekje zoeken voor de leistenen plaat.

Sentimental journey: Hipsway

Dit in combinatie met de huidige temperaturen stemmen een mens tot vreugde!